بررسی میلاد مسعود مولود کعبه امام علی (ع) گرامی و مبارک باد!

میلاد مسعود مولود کعبه امام علی (ع) گرامی و مبارک باد!

جزئیات تکمیلی این موضوع به همراه بخش‌های مهم در ادامه ارائه شده است.

فرارسیدن ۱۳ رجب‌المرجب؛ زادروز مظهر عدالت و اسوه راستی، حضرت علی بن ‌ابیطالب (ع) مبارک باد. به همین بهانه، گوشه ای از ویژگی ‌های بارز آن امام را بازخوانی می‌ کنیم:

عدالت در سایه‌ سار احکام اسلام، حیاتی دوباره یافت. در بسیاری از آیات قرآن کریم بر آن تأکید شد و با سیره امامان معصوم همراه گشت. رعایت عدالت اسلامی به ویژه در سخن و کردار حضرت علی علیه ‌السلام موج می‌ زد.

از نظر ایشان، آن اصلی که می تواند تعادل اجتماع را حفظ کند و همه را راضی نگه ‌دارد و به پیکر اجتماع آرامش تزریق کند، عدالت است. عدالت خود آن حضرت به حدّی بود که زبان زد دوست و دشمن و عام و خاص گردید. جبران خلیل جبران نویسنده مسیحی می‌ گوید: «علی در محراب عبادت و به خاطر شدت عدالتش شهید شد.»

حقیقت عبادت، تعظیم و طاعت خدا و چشم‌ پوشی از غیر او و نتیجه آن، نزدیکی به خداوند متعال است. بنابر نقل ابن ابی ‌الحدید شارح بزرگ نهج ‌البلاغه، حضرت علی (ع) در عبادت، عابدترین مردم شمرده می ‌شد و نماز و روزه ‌اش از همگان بیش‌تر بود و مردمان، نماز شب و انجام مستحبات را از او آموختند. امام سجاد علیه ‌السلام با این که خودش به زینت عابدان مشهور است، ولی درباره حضرت علی (ع) می ‌گوید: «چه کسی قدرت دارد مثل علی علیه ‌السلام خدا را عبادت کند!.»

در فرهنگ شکوهمند اسلام بر احترام به مهمان و آیین شایسته مهمان‌ نوازی، سفارش بسیار شده است. درباره حضرت علی (ع) گفته ‌اند: روزی پدری همراه پسرش مهمان علی علیه ‌السلام بودند. بعد از صرف غذا، حضرت ظرفِ آبی آورد تا دست‌های پدر را بشوید. علی ظرف آب را نزد پدر برد و دست ‌های او را شست. وقتی نوبت به پسر رسید، علی ظرف آب را به فرزندش محمد حنفیه داد تا او دست ‌های پسر را بشوید و فرمود: «اگر این دو با هم نیامده بودند، دست هر دو را می‌شستم، چه پسر باشد و چه پدر. ولی چون با هم آمده ‌اند، خداوند نمی‌پسندد که بین پدر و پسر به طور مساوی رفتار شود.»

رعایت اصول درست و استفاده از تجربه‌های کاربردی می‌تواند نتیجه نهایی را بهتر کند.

حضرت علی (ع) امیر بیان و خطیب بی ‌همانندی است که چشمه‌ های شور و معنا در زلال بی‌کران سخنانش موج می‌زند. بی‌شک همه کلام علی (ع) از فصاحتی اعجازگونه بهره برده، ولی بعضی سخنان آن حضرت، از شگفتی بیش‌تری برخوردار است که از آن جمله می‌توان به دو خطبه امام علی (ع) اشاره کرد که حضرت در یکی از آن‌ها، خطبه ‌ای در ۸۵ سطر بیان داشتند، بدون آن که حتی یک بار از حرف «الف» استفاده کنند و در خطبه ‌ای دیگر، از آوردن نقطه خودداری کردند که این خود، امیر بیان بودن حضرت را تأییدی دو چندان است.